zgon (nur Singular)
- Ableben; zdawaæ egzamin, zdawaæ, zwracaæ legt ab, legte ab, hat abgelegt
- ablegen; odrzucaæ lehnt ab, lehnte ab, hat abgelehnt
- ablehnen; odprowadzaæ, wysuwaæ, wywodziæ; Wasser ~odprowadzaæ wodê leitet ab, leitete ab, hat abgeleitet
- ableiten; odwracaæ, odci±gaæ uwagê lenkt ab, lenkte ab, hat abgelenkt
- ablenken; odczytywaæ, zdejmowaæ, zbieraæ; einem Gesicht etwas ~wyczytaæ co¶ z twarzy liest ab, las ab, hat abgelesen
- ablesen; oddawaæ, odprowadzaæ liefert ab, lieferte ab, hat abgeliefert
- abliefern; usuwaæ, ustalaæ macht ab, machte ab, hat abgemacht
- abmachen; ugoda, umowa (l.mn. die Abmachungen)
- Abmachung; wymeldowywaæ, odmeldowywaæ meldet ab, meldete ab, hat abgemeldet
- abmelden; odbiór, chudniêcie, zmniejszanie siê, ubytek; ~ der Ware - odbiór towaru (l.mn. die Abnahmen)
- Abnahme; wyrêczyæ, pomóc, chudn±æ nimmt ab, nahm ab, hat abgenommen
- abnehmen; odbiorca, nabywca, klient, abonent (l.mn. die Abnehmer)
- Abnehmer; niechêæ (mst Singular)
- Abneigung; abonament, przedp³ata (l.mn. die Abonnements)
- Abonnement; prenumerowaæ abonniert, abonnierte, hat abonniert
- abonnieren; wypompowywaæ, odpompowywaæ pumpt ab, pumpte ab, hat abgepumpt
- abpumpen; odradzaæ rät ab, riet ab, hat abgeraten
- abraten; sprz±taæ räumt ab, räumte ab, hat abgeräumt
- abräumen; odreagowaæ reagiert ab, reagierte ab, hat abreagiert
- abreagieren; rozrachunek, rozliczenie, wystawienie rachunku, zemsta (l.mn. die Abrechnungen)
- Abrechnung; odjazd (l.mn. die Abreisen)
- Abreise; odje¿d¿aæ reist ab, reiste ab, ist abgereist
- abreisen; odrywaæ, zrywaæ / zerwaæ siê reißt ab, riss ab, hat/ist abgerissen
- abreißen; szkic, zarys, kompendium (wiedzy), wyburzenie (l.mn. die Abrisse)
- Abriss; odwo³anie, (ekon.) zamówienie (towaru); auf ~ verkaufen - sprzedawaæ na zamówienie (l.mn. die Abrufe)
- Abruf; odmowa (l.mn. die Absagen)
- Absage; odmawiaæ, nie przyj±æ (zaproszenia) sagt ab, sagte ab, hat abgesagt
- absagen; obcas, ustêp, przerwa, (ekon.) zbyt (l.mn. die Absätze)
- Absatz; rynek zbytu (l.mn. die Absatzmärkte) (ekon.)
- Absatzmarkt; odsysacz (l.mn. die Absauganlagen) (med.)
- Absauganlage; usuwaæ, pozbywaæ siê; wir haben unsere Katze ((AKK)) abgeschafft - pozbyli¶my siê naszego kota schafft, schaffte, hat abgeschafft
- abschaffen; od³±czaæ schaltet ab, schaltete ab, hat abgeschaltet
- abschalten; szumowiny, mêty (nur Singular)
- Abschaum; wstrêt, odraza; von jemandem ~ haben - czuæ wstrêt do kogo¶ (nur Singular)
- Abscheu; poszerzenie, rozszerzenie, rozszerzanie (l.mn. die Erweiterungen)
- Erweiterung; zarobek, nabytek, dorobek; (nur Singular) - nabycie, zatrudnienie (l.mn. die Erwerbe)
- Erwerb; zdobywaæ, nabywaæ, zarabiaæ erwirbt, erwarb, hat erworben
- erwerben; odpowiadaæ, odrzec, odwzajemniaæ erwidert, erwiderte, hat erwidert
- erwidern; odwzajemniony
- erwidert; przy³apaæ, z³apaæ; jemanden beim Stehlen ~przy³apaæ kogo¶ na kradzie¿y; die Kugel hat sie am Arm ~t - kula trafi³a j± w ramiê erwischt, erwischte, hat erwischt
- erwischen; nabyty (med.)
- erworben; po¿±dany, mile widziany, sprzyjaj±cy
- erwünscht; dusiæ erwürgt, erwürgte, hat erwürgt
- erwürgen; ruda, kruszec, spi¿ (l.mn. die Erze)
- Erz; opowiadaæ erzählt, erzählte, hat erzählt
- erzählen; opowiadanie (l.mn. die Erzählungen)
- Erzählung; arcybiskup (l.mn. die Erzbischöfe) (rel.)
- Erzbischof; wytwarzaæ, produkowaæ erzeugt, erzeugte, hat erzeugt
- erzeugen; wyrób, produkt (l.mn. die Erzeugnisse)
- Erzeugnis; zaciêty wróg (l.mn. die Erzfeinde)
- Erzfeind; wychowywaæ erzieht, erzog, hat erzogen
- erziehen; wychowawca (l.mn. die Erzieher)
- Erzieher; wychowanie (nur Singular)
- Erziehung; godzina wychowawcza (w szkole) (l.mn. die Erziehungsstunden)
- Erziehungsstunde; osi±gaæ, uzyskiwaæ erzielt, erzielte, hat erzielt
- erzielen; wymuszaæ; etwas von jemandem ~wymuszaæ co¶ na kim¶ erzwingt, erzwang, hat erzwungen
- erzwingen; wymuszony
- erzwungen; ono, je, to; ~ regnet - pada (deszcz); ~ gibt in der Stadt eine gute Schule - w mie¶cie jest dobra szko³a (zaimek)
- es; osio³; ich ~! - ale ze mnie osio³! (l.mn. die Esel)
- Esel; eskalacja (nur Singular)
- Eskalation; eskalowaæ eskaliert, eskalierte, hat eskaliert
- eskalieren; jadalny
- essbar; je¶æ isst, aß, hat gegessen
- essen; jedzenie (l.mn. die Essen)
- Essen; bon sto³ówkowy (l.mn. die Essenmarken)
- Essenmarke; esencja (l.mn. die Essenzen)
- Essenz; ocet (l.mn. die Essige)
- Essig; korniszon (l.mn. die Essiggurken)
- Essiggurke; kasztan jadalny (l.mn. die Esskastanien)
- Esskastanie; dzbanuszek, koneweczka (l.mn. die Kännchen)
- Kännchen; bañka, dzbanek (l.mn. die Kannen)
- Kanne; dzia³o, armata; etwas ist unter aller ~ (pot.) - co¶ jest poni¿ej wszelkiej krytyki (l.mn. die Kanonen)
- Kanone; krawêd¼, kant (l.mn. die Kanten)
- Kante; sto³ówka, kantyna (l.mn. die Kantinen)
- Kantine; kajak; ~ fahren - p³ywaæ kajakiem (l.mn. die Kanus)
- Kanu; ambona (l.mn. die Kanzeln)
- Kanzel; kancelaria (l.mn. die Kanzleien)
- Kanzlei; kanclerz (l.mn. die Kanzler)
- Kanzler; przyl±dek; ~ der Guten Hoffnung - Przyl±dek Dobrej Nadziei (l.mn. die Kape)
- Kap; pojemno¶æ, wydajno¶æ; ~ eines Kondensators - pojemno¶æ kondensatora; ~ einer Fabrik - wydajno¶æ fabryki (l.mn. die Kapazitäten)
- Kapazität; kaplica, kapela (l.mn. die Kapellen)
- Kapelle; kapelmistrz (l.mn. die Kapellmeister)
- Kapellmeister; pojmowaæ, kapowaæ, rozumieæ kapiert, kapierte, hat kapiert
- kapieren; kapita³ (l.mn. die Kapitale (oder) die Kapitalien)
- Kapital; g³ówny, zasadniczy, kapitalny, wspania³y
- kapital; spó³ka kapita³owa (l.mn. die Kapitalgesellschaften)
- Kapitalgesellschaft; kapitalizm (nur Singular)
- Kapitalismus; kapitalista (l.mn. die Kapitalisten)
- Kapitalist; kapitalistyczny
- kapitalistisch; kapitan (l.mn. die Kapitäne)
- Kapitän; rozdzia³ (l.mn. die Kapitel)
- Kapitel; g³owica, kapitel (l.mn. die Kapitelle)
- Kapitell; kapitulowaæ kapituliert, kapitulierte, hat kapituliert
- kapitulieren; czapka, beret, pokrywa (l.mn. die Kappen)
- Kappe; kapsu³a, kapsu³ka, puszka, sp³onka, kapiszon, kapsel (l.mn. die Kapseln)
- Kapsel; rozbity, zepsuty, wykoñczony, bardzo zmêczony
- kaputt; zepsuæ siê, rozpa¶æ siê geht kaputt, ging kaputt, ist kaputtgegangen
- kaputtgehen; ¶miaæ siê do rozpuku sich ~; lacht sich kaputt, lachte sich kaputt, hat sich kaputtgelacht
- kaputtlachen; zepsuæ, zniszczyæ macht kaputt, machte kaputt, hat kaputtgemacht
- kaputtmachen;